Design Thinking als leidraad voor beter onderwijs

Als je wilt innoveren, moet je snel falen, opstaan en nieuwe wegen bewandelen. Dat is wat je leert als je samenwerkt met innovators en design thinkers. En die ben ik de afgelopen twee maanden nogal wat tegengekomen!

Om te beginnen bij het Sanoma Learning Lab. Dit initiatief van de grote uitgever van onder andere de Malmberg-methodes, biedt docenten uit vijf landen (België, Zweden, Denemarken, Polen en Nederland) de mogelijkheid om samen met personeelsleden van Sanoma ontwerpen en prototypes te maken die moeten leiden tot oplossingen voor dilemma’s in het huidige onderwijs. De urgentie om onderwijs te veranderen is meer dan ooit aanwezig en het is mooi om te zien dat steeds meer docenten en beleidsmakers, softwaremakers en uitgevers hierop inspringen.

Nadat mijn idee voor een platform voor Agile-projecten in het middelbaar onderwijs met een Wild Card werd gekozen, ben ik met twee fantastische mensen van Sanoma – Ellis de Bresser en Annelies Ballistreri – begonnen aan een bloedstollende race langs Value Propositions, Business Model Canvases, Prototyping, voortdurende feedback van echte professionals en steeds weer opnieuw de vraag stellen of onze ideeën wel valide zijn. En wat leer je daar ongelofelijk veel van! Project 21 heet ons platform en als je geïnteresseerd bent in ons product, kijk eens op project21skills.wordpress.com. En wil je met je docententeam meedoen aan onze challenge, waarbij we je uitdagen om 21st century skills te leren integreren in je onderwijs (in andelhalf uur!), neem dan even contact met ons op (@jangijselhart).

Project 21 Challenge

Project 21 Challenge

Een andere ervaring die mijn wereld op zijn kop heeft gezet, was afgelopen week de Google Teacher Academy. Onder leiding van de charismatische Ewan McIntosh (kijk eens naar zijn TedTalk over divergent thinking in het onderwijs) hebben de dertig eerste Google Certified Teachers van Nederland met elkaar gewerkt aan ideeën en prototypes voor producten en diensten die het onderwijs diepgaand kunnen veranderen. Het was een tweedaagse achtbaan vol emotie, verwondering maar vooral respect voor mijn collega-docenten die hieraan hebben meegedaan en samen in twee dagen ontzettend waardevolle ideeën hebben gedeeld over de manieren waarop je onderwijs óók kunt vormgeven. Daar ben ik trots op! Eigenlijk zijn er in twee dagen tijd vier startups ontstaan, ontwikkeld door docenten die aan het begin van dag een voor het overgrote deel totale vreemden van elkaar waren. Daar kunnen we veel van leren.

Wat ik meegenomen heb is vooral dat ik niet meer tevreden ga zijn met geestdodende vergaderingen over minutieuze details, beleidsplannen die hooguit in de marge willen veranderen.

Google Teacher Academy

Google Teacher Academy

Durf eens groot te denken, mik hoog en stel je doelen minstens even hoog. Als je nadenkt over verandering, beloof jezelf en je collega’s dan dat je in de eerste fasen van je ideevorming alléén praat in termen van JA EN in plaats van JA MAAR. Lees eens iets over divergent thinking in het onderwijs (bijvoorbeeld op notosh.com of op Edutopia) en laat je niet teveel afremmen door het cynisme dat onderwijsinnovatie óók oproept. Daar is later altijd nog ruimte voor. Want uiteindelijk blijft de belangrijkste factor in het klaslokaal – degene die echt het verschil kan maken – de docent. Als docent kun je de verbinding leggen tussen de veranderende leervragen van leerlingen, de technologie die we daarvoor kunnen gebruiken maar bovenal kun je de relatie leggen met de leerling en het gesprek voeren over drijfveren en motivatie. De leerling die in een steeds complexere wereld moet opereren, ogenschijnlijk onoverkomelijke problemen moet oplossen op het gebied van duurzaamheid, economie, infrastructuur en ecologie en daar duidelijk andere kennis en vaardigheden voor nodig heeft dan we op dit moment bieden. Het maakt niet uit hoe je dat noemt. 21st century skills is eigenlijk een beetje een knullige term. Amber Walraven (onderzoeker aan de Radboud Universiteit) wees er in een tweet onlangs nog op dat vaardigheden als samenwerken en creativiteit ook in het stenen tijdperk best gewaardeerd werden en ons waarschijnlijk hebben gered van een roemloze ondergang. Mocht je een goed idee hebben voor het hernoemen van deze vaardigheden, stuur maar door! En ja, een zorgvuldig uitgedacht curriculum met actuele kennis is essentieel, maar dan niet meer uit een methode die bestaat uit een gesimplificeerd model van de werkelijkheid. Leerlingen hebben recht op meer. Veel meer. Laten we ze levensecht onderwijs bieden, dat ze in staat stelt hun toekomst vorm te geven.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *